Nieuws
12 februari 2026 · 2 minuten
Met hart en ziel: mensen laten voelen dat ze ertoe doen
Van dichtbij: verhalen uit de zorg aan huis
Interview met Audrey, caregiver bij Dovida Den Bosch
Bij Dovida draait zorg om de mens, om wie iemand is, niet alleen wat iemand nodig heeft. In deze reeks geven we een gezicht aan de mensen die dagelijks met hart en ziel zorg bieden aan huis. Vandaag: Audrey uit Zaltbommel. Met haar open blik, warme energie en persoonlijke betrokkenheid maakt ze het verschil in het leven van haar klanten en in dat van zichzelf.
Hoe ben je in dit werk terechtgekomen?
Ik ben eigenlijk begonnen met vrijwilligerswerk in de zorg. Ik speelde dammen met een oudere meneer en wandelde met een blinde man. Dat contact deed me zóveel. Later ontdekte ik dat je dit ook als betaald werk kunt doen. Dat wist ik helemaal niet. Maar toen ik dat hoorde, wist ik meteen: dit past bij mij.
Wat heb je geleerd van je klant?
Je leert elke dag wel iets. Kooktips, andere inzichten, of gewoon hoe iemand omgaat met het leven. Maar het gaat voor mij ook dieper dan dat. Ik heb op jonge leeftijd mijn ouders verloren. Mijn klanten brengen die seniore energie terug in mijn leven. Elk van hen vertegenwoordigt voor mij een stukje van wat ik mis. Soms vraag ik me oprecht af: als ik op vakantie ben, wie mist wie dan het meest?
Wat is voor jou het leukste aan dit werk en waarom?
Het mooiste is dat je iemand, zelfs op een moeilijke dag, toch een lach kunt geven. Alleen al een kop koffie samen drinken, of een klein praatje maken over vroeger. Dat je iets in iemand wakker maakt. Dat geeft zoveel voldoening.
Hoe ziet een werkdag er voor jou uit?
Geen dag is hetzelfde. Ik werk ongeveer 30 uur per week en heb soms zes klanten op een dag. Ik begin vaak bij het ontbijt. Bij één klant met diabetes komt de thuiszorg langs om insuline te spuiten. Daarna eet ik met haar, maar omdat ze dementie heeft, vergeet ze dat soms. Dan herinner ik haar eraan dat het al gebeurd is, anders blijft ze denken dat ze nog moet wachten. Daarna rijd ik door naar de volgende klant: boodschappen doen, lunchen samen, een wandelingetje. Elke ontmoeting is anders, maar altijd waardevol.
Caregiver Audrey:
“Het mooiste is dat je mensen iedere dag een lach op hun gezicht kunt geven.”
Wanneer voel je: ‘Hier doe ik het voor’?
Dat zijn de momenten waarop je merkt dat iemand weer durft te leven. Eén vrouw zat altijd binnen, gordijnen dicht. Ze durfde nauwelijks naar buiten. We lazen samen uit De Grote Panda en de Kleine Draak, zongen kinderliedjes en begonnen met kleine rondjes door het huis. Langzaam groeide haar vertrouwen. Nu staat ze soms al met haar schoenen aan te wachten.
Een andere keer ging ik met een man naar de Efteling, iets waar hij al jaren naar uitkeek. We zijn werkelijk in elke attractie geweest en kwamen moe maar voldaan thuis bij zijn vrouw.
Nog een bijzonder verhaal is dat van een meneer die zo graag een tattoeage wilde laten zetten; de naam van zijn overleden vrouw. Door zijn dementie wist hij niet waar te beginnen. Na overleg met zijn kinderen, hebben we samen de afspraak bij de tattoo-shop geregeld en kwam zijn droom uit. Dat je dat soort dagen mag meemaken, dat je dat iemand kunt geven, dat is zo bijzonder.
Kun je in je werk ook je eigen manier van zorgen toepassen? Hoe doe je dat?
Ja, dat maakt dit werk juist zo mooi. Als ik zin heb om te dammen met een klant, dan doen we dat. Als iemand liever naar buiten wil, dan stappen we in de auto. Ik hou zelf van nagels lakken en als klanten dat ook leuk vinden, dan maken we daar samen een mooi moment van. Je blijft dichtbij jezelf en dichtbij de klant.
Wat zou je willen zeggen tegen iemand die overweegt om caregiver te worden?
Het is ontzettend dankbaar werk. Je maakt echt het verschil. Ik kan er een boek over schrijven, zoveel mooie momenten heb ik al meegemaakt. Mensen zijn blij dat je komt. En ik ben ook blij dat ik mag komen. Elke dag weer.
Caregiver worden, iets voor jou?
Ook caregiver worden? Neem dan vooral een kijkje op onze pagina over werken als caregiver. Wie weet is dit het begin van iets bijzonders.