Mantelzorger Lizette over de zorg voor haar moeder: “Caregivers werken vanuit hun hart en dat gun ik mijn moeder”

Volgens recent onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP, Mantelzorg in beweging, 2026) telt Nederland naar schatting 5,5 miljoen mantelzorgers. Lizette (64) is een van hen. Naast haar werk als projectondersteuner bij de overheid en haar eigen massagepraktijk, zorgt zij met liefde voor haar moeder van 96. In dit persoonlijke verhaal vertelt Lizette over de zorg voor haar moeder en de ondersteuning die zij daarbij krijgt van het team van Dovida Apeldoorn.

“Als mantelzorger krijg je een tweede leven erbij. Ik ben ongelooflijk blij met de lieve en zorgzame caregivers van Dovida. Zij nemen zes ochtenden in de week zorg en huishoudelijke taken over en geven net dat beetje extra aandacht met voorlezen en een gezichtsmassage. Mijn moeder geniet daar zo van. Dit geeft mij weer fysieke en emotionele ruimte.”

Grenzeloze zorg en dierbare momenten

“Zeven jaar geleden overleed mijn vader en daarna ging mijn moeder sneller achteruit. Als enig kind de zorg dragen vraagt veel, zeker als je daarnaast een baan van 28 uur hebt, een eigen bedrijf, een huishouden en een sociaal leven draaiende wilt houden. Mijn telefoon staat altijd aan. Regelen, organiseren, vervoeren, plannen en bellen is mijn tweede natuur. Ook spring ik direct in de auto als er iets met haar is.

Het is grenzeloze zorg vanuit liefde, maar het is ook mijn valkuil. Onrust en intense vermoeidheid slopen er na jaren langzaam in. Maar er is ook een andere kant: genieten van talloze dierbare gesprekken, samen lachen, foto’s kijken, praten over vroeger, aanraken en wandelen. We leven in het hier en nu. Van dag tot dag. Elke dag bij het wakker worden, is ze verwonderd dat ze er nog is en elke dag is ze hier dankbaar voor. Hoe mooi is dat.”

Een fantastisch Dovida team

“Nadat mijn moeder in november 2025 haar vierde herseninfarct kreeg, schakelde ik Dovida in. Zorgcoördinator Lisette van den Brom kwam kennismaken en noteerde de zorgbehoefte. Daarnaast had ze een luisterend oor voor mij. Ze heeft alles geregeld rondom de Wlz-indicatie die nodig was om de zorg van Dovida in te zetten. Dat doet ze echt uitmuntend.

Lisette stelde vervolgens een team van vier caregivers samen waarin ik mij enorm kon vinden. Ik heb kennisgemaakt met Mariet, Ingrid, Marthilde en Juliette. Wat ben ik blij met deze vrouwen. Zo lief, behulpzaam en meedenkend vind je ze niet gauw. Mijn moeder wordt omringd door liefde en aandacht en dat gun ik haar ook. De communicatie door Dovida is erg goed: transparant en er wordt snel geschakeld. Iedere wijziging in inzet of vrije dagen en vakantie wordt teruggekoppeld.”

Liefdevolle en persoonlijke ondersteuning

Woensdag is Lizette haar vaste mantelzorgdag. “Dan geef ik haar medicijnen, masseer gezicht en handen en krul haar haar. Ook doe ik de weekboodschappen. Ik ben meerdere keren per week bij haar. Dan wandelen we met de rolstoel altijd wel even in het nabijgelegen park, drinken ergens thee of eten een ijsje. Van deze uitstapjes geniet ze enorm. Als ze slaapt, doe ik wat huishoudelijke dingen en werk op mijn laptop. Mijn werkgever geeft mij de ruimte om werk en zorg te combineren, dat is heel fijn.” “De caregivers maken ontbijt, ondersteunen haar met wassen en helpen met aankleden. Ze dragen bij aan het levensgeluk van mijn moeder en dat zegt ze zelf ook.

De manier waarop de caregivers in het dossier over mijn moeder en hun zorgtaken schrijven, is vol genegenheid en toewijding. Dit doet mij enorm goed. Naast massage wordt ze graag voorgelezen uit literaire boeken die bij haar levensfase horen. Ook artikelen over rouw, verlies en overlijden worden niet geschuwd. Dat ging uiteraard na goede onderlinge afstemming. In het verleden hebben wij hier mooie gesprekken over gevoerd. Soms neemt een van de caregivers haar laptop mee zodat mijn moeder via een digitale link naar de kerkdienst kan kijken. Met alle vier heeft ze een speciale band. Ze kijkt ernaar uit als ze komen.”

“Mijn moeder heeft humor en is prettig, vrolijk gezelschap. Ze laat vooral haar dankbaarheid zien. Gelukkig heeft ze nooit pijn, maar ze is wel kwetsbaar voor vallen. Door de laatste herseninfarcten weet ze niet meer hoe alle apparaten werken en kan ze de juiste woorden niet meer zo goed vinden. Ze is ook aanhankelijker geworden, vroeger was ze niet zo. Ze knuffelt de dames bij binnenkomst en laat zich graag vertroetelen.”

Extra hulp na het vijfde infarct

“Mijn moeder woont zelfstandig in woonzorgcentrum Margaretha in Kampen. Haar broze gezondheid betekent dat ze niet meer de kracht heeft om overeind te komen als ze valt. Haar vijfde infarct heeft ook haar geheugen aangetast. We hebben niet meer de intense gesprekken over wat ons bezighoudt. Dat maakt me soms wel verdrietig.”

Eind mei was Lizette net een dag onderweg naar Italië toen ze het bericht kreeg dat haar moeder na een herseninfarct was opgenomen in het ziekenhuis. “Na een lange opname en revalidatie ben ik negen dagen bij haar thuis geweest om voor haar te zorgen. Naast de zorg door Dovida is er ook medische thuiszorg van IJsselheem geregeld. Zij helpen met medicijnen, warm eten klaarmaken, naar bed brengen en douchen haar twee keer per week. Naast de woensdag kom ik ook vrijdagmiddag of in het weekend. Ik woon in Zwolle en met de auto ben ik zo bij haar.” “Ik ben net terug van een lang weekend in Friesland. Dat was heerlijk. Er is een goed zorgplan door Dovida opgesteld waardoor ik ook meer ruimte ervaar om zelf leuke dingen te doen: wandelen, lezen en tijd met vriendinnen. De balans komt weer terug.”

“Bij haar kom ik altijd thuis”

“Tussen mijn moeder en mij is zoveel liefde. Anderen zijn vaak ontroerd als ze ons zien of ik krijg te horen: ‘Dat wat jij voor je moeder doet en hoe het contact tussen jullie is, zien we bijna nooit.’ Ik voel mij ook bevoorrecht en weet ook uit mijn praktijk dat dit niet gebruikelijk is tussen kinderen en ouders. Zij kijkt naar mij zoals alleen een moeder dat kan en bij haar kom ik altijd thuis. Dat maakt me emotioneel, want dat ga ik het meeste missen als ze er niet meer is.”

Hand vasthouden geeft rust en troost

“Ik ben al heel lang voorbereid op mijn moeders overlijden. De uitvaart en de rouwkaart zijn al geregeld, net als een wilgentenen uitvaartmand en wikkeldoeken. Vastgelegd is dat ze niet meer gereanimeerd wil worden en wanneer ze wel of niet naar het ziekenhuis mag worden vervoerd. Als ze overlijdt en ik ben er niet op tijd, maar een van de caregivers wel, dan weet ik dat zij er zijn om haar hand vast te houden. Dat geeft me rust en troost. Zij zijn van onschatbare waarde voor ons, werken vanuit hun hart en dat gun ik mijn moeder. We geven haar samen de beste zorg die mogelijk is.”